Busy Bessy Creatief

Totaal aantal pageviews

zaterdag 11 november 2017

Pompoenen


Dit jaar haakte ik een aantal pompoenen. Eerst een paar voor de verkoop, maar toen ik eenmaal de smaak te pakken had, vond ik ze hier thuis ook wel erg leuk staan!


Ik haak ze volgens het patroon van Nicole van de blog Maison La Belle Vie crafting.
Door bij alle toeren in de achterste lus te haken, krijg je een prachtige reliëfsteek. Het lapje naai je met de uiteinden aan elkaar en dan stop je na het dichtmaken van de bodem de vulling erin.
Meestal kies ik voor het steeltje met blaadje en de de 'draden' die de belijning moeten benadrukken een iets afwijkende tint garen.
De verdere aankleding heb ik een beetje van Corrie afgekeken, want ik ben daar niet zo goed in...


Deze pompoenen haakte ik al eerder en zijn inmiddels ook helemaal klaar en van finishing touch voorzien.
Het roze lapje op de tweede foto is wel voorlopig de laatste pompoen die ik maak hoor. Dan wordt het weer tijd voor iets anders!

woensdag 8 november 2017

Al weer klosjes?

Kort na het vorige klosjesbericht besloot ik de restjes blauwe stof die ik had gevonden eerst maar eens te strijken. Dan zie je wat je hebt hè...


En meteen maar even gesorteerd, want soms gaat er maar net één patroonstukje uit een restje.


Er werden een paar nieuwe blokjes gemaakt, maar niet zo heel veel. Want ...
ik wilde erg graag de klosjes aan elkaar gaan maken. Heerlijk dat jullie zo mee dachten over de mogelijkheden. En al neigde is zelf eerst naar het werken van licht naar donker, ik heb uiteindelijk toch gekozen voor vrij lukraak aan elkaar zetten.
Ik vond dit toch meer bij een restjesquilt passen, het voorkomt dat er dezelfde stofjes naast elkaar worden gezet en het is heerlijk om te zien hoe je werk groeit!

Ooit heb ik wel eens een herfstquilt gemaakt waarbij het effect van licht naar donker goed te zien is. Het ging bij deze herfstquilt om het verbleken van de kleuren zoals het in de natuur ook gebeurt...


Het is nog best een flinke klus om al die blokjes aan elkaar te zetten. Ik begon met steeds 2 vierkantjes aan elkaar te naaien. Toen maakte ik er een reep van 4 van en die ging weer aan een andere reep van 4.


En dan de stukjes van 2 x 4 weer aan elkaar en dan krijg je dit!


Het viel overigens niet altijd mee om lekker door te werken. Ik zit 's morgens vroeg of 's avonds vaak, met de daglichtlamp erbij, te werken aan de klosjes. En Spooky vindt dat zo gezellig; ze komt meteen in de ronding van m'n armen zitten, het liefst precies onder de lamp en gaat dan lekker zitten kroelen en slapen ...
'Gooit die kat toch van je werk af', zegt DH dan. Maar ik pak m'n boek dat ik momenteel aan het lezen ben. Het heet 'Mijn dochter in Frankrijk'. Ik heb een oud exemplaar uit de kringloopwinkel. Tegenwoordig heeft het een andere voorkant, zie ook hier. Ik vind het een prachtig en spannend boek, en het treft me weer opnieuw wat een mensonterende verschrikkingen de Tweede Wereldoorlog met zich mee heeft gebracht.
Ik kan je dit boek aanbevelen om te lezen!


Gelukkig laat poes me ook wel eens met rust en kunnen er toch weer wat nieuwe klosjes gemaakt worden, nog steeds met heel veel plezier!




vrijdag 3 november 2017

Call the midwife dekentje



Ik was van de zomer aan twee dekentjes begonnen om als klein werkje mee te kunnen nemen op vakantie. Eén van die dekentjes was de zgn. Call the Midwife blanket.



Het leek me handig om alvast een stukje te doen, dan kon ik het tijdens de rit en op bestemming zò weer oppakken.
Maar dingen pakken weleens anders uit dan verwacht! We gingen dus helemaal niet weg deze zomer en zo af en toe haakte ik er thuis aan. Maar dat valt ook niet altijd mee, zoals je ziet:


Maar eind september gingen we alsnog op vakantie en mocht het dekentje in wording mee.
Helaas vergat ik een extra bolletje antraciet mee te nemen en toen kon ik al snel niet meer verder!

Maar eenmaal thuis kon ik de vaart erin zetten.
Wel een raar gevoel; je bewaart iets voor je vakantie en dan kun je er niet veel mee en dan ga je tenslotte thuis snel verder!

Het is een leuk en gemakkelijk patroontje. Je kunt het al snel uit je hoofd.
Bij Sanny vind je een haakschema en hier vind je een Nederlandse beschrijving.
Er zijn er ongetwijfeld meer te vinden!


Ik maakte het dekentje met haaknaald nr. 4,5 en van restjes garen van de Hema.
Een bestemming is er nog niet, maar waarschijnlijk gaat het naar een goed doel.


En dan nu rap verder met het tweede babydekentje...




dinsdag 31 oktober 2017

O kom er eens kijken ...

Ja ik weet het, 't duurt nog ruim een maand...
Maar toch!


Het lag dan wel niet in m'n schoentje... Hihi, ben ik blij dat ik niet van die grote voeten heb...
Maar het lag wel op het kastje in de gang!
Want ...

Daar werd aan de deur geklopt gebeld..., hard gebeld, zacht gebeld...
Onze zoon deed open en nam de doos in ontvangst.


De doos van aan mij geadresseerd.
Het hele pak was stevig dichtgemaakt met duct tape en er moest toch echt een mes aan te pas komen om het open te krijgen!


Oh, kijk nou eens... Twee bollen Royal voor mijn Cosy woondeken in wording...
Omdat het garen niet meer verkrijgbaar is in deze prachtige groene kleur had ik een oproepje geplaatst op m'n blog. En Albèrtje had er nog liggen en wilde die graag naar me opsturen.
Hoe geweldig is dat! Nu kan ik m'n deken helemaal volgens plan gaan haken, anders had ik er een draai aan moeten geven...


In het mooie schuifdoosje lag een allerschattigst handgemaakt kabouterpopje te slapen... Een heel zoet kindje, ze werd niet eens wakker. Ook niet toen die rare Spooky haar besnuffelde!
Maar... ze is niet voor de poes, maar voor de poppenkinderen, zoals Albèrtje schreef.
Dus ze verhuisde snel naar boven en de oh's en ah's waren niet van de lucht, dat snap je...

Ik ben super blij! Natuurlijk met het garen, maar vooral met de omringende warmte en het bijna beschamend gulle gebaar van deze lieve blogvriendin!

Over dankbare dinsdag gesproken ...

vrijdag 27 oktober 2017

Cosy Woondeken

Alsof ik nog niet genoeg handwerk heb liggen ...
En dan ben ook nog gevallen voor de Cosy Woondeken CAL!
Maar het haakt zo lekker weg. Eén keer in de twee weken komt er een blok online en dat haak ik 5 keer; elk blok in een andere kleur.

Blokjes week 1


Blokjes week 2


Blokjes week 3


En nu het totaal





Geen idee hoe en in welke volgorde ik de blokken uiteindelijk aan elkaar maak.
De blokken zijn helaas ook niet allemaal even groot. Ik probeer een goede balans te vinden door bij elk nieuw patroon te zoeken naar de juiste maat haaknaald. Maar dan blijken de lapjes onderling per patroon tòch nog maatverschillen te hebben.
Het komt vast wel goed met blocken en aan elkaar zetten..

De blokken heb ik ook al gezien bij

Zijn er nog meer bloggers die ook mee haken?


Ik heb op dit moment alleen één probleempje (en dat wist ik van tevoren...); mijn groen is bijna op.
Het is Royal van Zeeman en hieronder zie je een foto (van internet) van deze kleur:


Er is ook een 'hardere' kleurvariant, maar die bedoel ik niet. En helaas heb ik ook geen kleurnummer meer!
Misschien is er iemand onder de bloglezers die me kan helpen?
De kosten worden uiteraard vergoed.

PS Sommige dames zijn zo lief om voor mij bij een Zeeman filiaal te kijken, maar Zeeman heeft ze niet meer. Het is een kleur van zo'n anderhalf tot twee jaar geleden. Maar iemand zou het nog wel in eigen voorraad kunnen hebben liggen...

Het probleem is inmiddels opgelost, dankzij Albèrtje! Zij had nog twee bollen liggen... Joepie, wat ben ik daar blij mee!

woensdag 25 oktober 2017

Woensdag ... klosjesdag

Het wordt geen wekelijks item, klosjesdag, maar ik probeer wel met regelmaat te laten zien hoe de klosjes vorderen...
Dat is dan ook meteen een stok achter de deur voor mij!



De afgelopen twee weken kwamen er 14 klosjes bij. Grappig dat sommige bloglezers er strikjes in zagen; dat kan natuurlijk ook. En misschien wordt het ook wel duidelijker als ik bv de klosjes aan de boven- en onderkant in een afwijkende kleur of bruintint had gemaakt, zoals HIER.



En weet je wat ik het fijnst vind om te doen? Het middenstukje... zo verleidelijk om die eerst allemaal te doen...😊



Maar ja, dan moet je later wel alle witjes er aan gaan zetten!

Ik naai deze klosjes allemaal met de hand omdat ik het fijn vind om het zo te doen, maar ook omdat je een Y punt veel gemakkelijker met de hand kunt maken dan met de naaimachine.



Intussen zit ik al plannetjes te maken hoe ik al die klosjes aan elkaar ga zetten. Er zijn nu 28 verschillende klosjes.
- Zal ik lukraak te werk gaan?
- Of zal ik van licht naar donker werken?



En toen vond ik deze week opeens nog een schoenendoos met kleine restantjes! Ik viste daar alle blauwtjes uit en je snapt het al ...

O ja, en nog even over de kippen...
Nicky was in één dag broeds-af! Niet te geloven... Ze doet weer volkomen normaal.
Vanavond zat ze braaf op stok, naast Chicky. Ook dat was nieuw, want Chicky ging 's nachts nog steeds in broedhouding in het leghok zitten.
En omdat het nu kouder wordt, is de kans op broedsheid minder.
We gaan het zien!

maandag 23 oktober 2017

Ook gij Brutus?

Eigenlijk wilde ik vandaag over iets anders bloggen, maar het moet maar even wachten.
Ik ga jullie eerst vermoeien met een kippenverhaal...



Twee weken geleden vertelde ik HIER over Chicky die zich vreemd gedroeg. Ja, ze was inderdaad broeds... Er kwamen veel reacties en ik heb ze met plezier gelezen!
Nou, er is goed nieuws over Chicky...; de hormonen zijn blijkbaar uitgewerkt en ze is weer back to normal. We hebben haar elke morgen uit het leghok gehaald en soms ook overdag nog een keertje en langzamerhand begon ze weer gezellig mee te scharrelen met de andere kippen.

De kippen zijn eigenlijk de verantwoordelijkheid van DH. De poezen zijn mijn afdeling.
Natuurlijk loopt het soms door elkaar heen en zijn alle beestjes van ons samen.
DH ging afgelopen vrijdag&zaterdag trucken. Dat betekende dat hij vrijdagmiddag vertrok en zaterdagavond laat weer terug kwam.
Natuurlijk maakte ik vrijdagavond even het rondje in het donker langs de kippen om te kijken of alles oké was ...
Groot was de schrik toen ik geen van de bruine kippen op stok zag zitten!
Ik pakte de zaklamp en speurde werkelijk alles af. We hebben nogal wat heggen en natuurlijk keek ik ook bij de sloten. Geen kip te zien.
De ongerustheid nam toe. In m'n gedachten zag ik een auto stoppen voor onze brug en iemand die onze lekkere dikke scharrelende kippen even had opgepakt en mee genomen...
En zo waren er nog wat scenario's...
Ik was wel blij dat ze met z'n drieën waren, want stel je voor dat één kipje ergens zielig alleen zou zitten.
Nadat ik klaar was met m'n vergeefse zoektocht, nam ik mezelf even flink onderhanden. Ik kon natuurlijk deze hele avond en de hele nacht in de piepzak gaan zitten, maar daar haalde ik de kippen niet mee terug..
Ik stuurde wel even een whatsapp naar DH en pakte toen m'n haakwerk maar weer op.
'Goed kijken in het nachthok!' appte DH terug.
Mmmmm, goed kijken...? dacht ik ... Natuurlijk had ik goed gekeken! Of toch niet? De stok was toch echt leeg!



Ik ging gewoon twijfelen aan mezelf en liep opnieuw met de zaklamp naar buiten. En toen viel het kwartje! Ze zaten natuurlijk op de bovenste stok....



En jawel hoor... Ik keek regelrecht in een zestal loerende kraaloogjes die helemaal niet blij waren met mijn zaklamp...
Tjonge, wat was ik opgelucht!

Zaterdagochtend was ik extra blij dat Chicky (kleine kipje) zelf uit zijn nachthok (wit) was gekomen en buiten liep te scharrelen. Dat betekende dat de broedsheid zo goed als over zou zijn!



En toen kwam zaterdagavond. Ik maakte weer m'n rondje om 7 uur 's avonds. Bij de grote kippen in het groene hok was alles prima. Maar in het kleine witte hok zag ik alleen Chicky.
Nu miste ik Nicky weer! En om 6 uur had ik haar nog gezien...
Nou, ik dacht wel 'als de kat van huis is, dansen de muizen'...
Opnieuw een zoektocht met de zaklamp. De buren zullen wel denken!
Helaas leverde het niets op; ze was onvindbaar.
Ik appte naar DH: 'en nu is Nicky weer spoorloos'.
Even later ontving ik zijn berichtje; 'moet je Spoorloos bellen'
gloeiende .... gloeiende ... gloeiende ....

Het werd zondag en Nicky was nog steeds onvindbaar. We riepen, rammelden met een bakje voer... maar niks hielp. DH zei dat ze misschien wel door een roofvogel gepakt kon zijn en eerlijk gezegd was die gedachte ook al door me heen gegaan.
En toen zei hij ook nog 'het is maar een beest hoor ..., zulke dingen gebeuren...'
Ook dat nog! Ja, ik weet het wel ... een dier is heel wat anders dan een mens ... Maar ik houd enorm veel van m'n beestjes en als er dan eentje weg is, ben ik erg verdrietig!

Toen we aan het einde van de morgen thuis kwamen uit de kerk, was het eerste wat ik deed snel om me heen kijken...
En wat zag ik? Het leek Nicky wel die daar scharrelde... of was het toch Chicky? Uit de verte lijken ze wel een beetje op elkaar. Ik rende er naar toe en was in één keer helemaal blij, want het was onze Nicky!
Nou, dat avontuur hebben we ook weer overleefd.



Na de koffie, ging DH buiten hout halen voor de kachel en toen hij binnen kwam, zei hij 'eh.. ik zie dat kipje weer niet hoor ..., de anderen lopen met elkaar te scharrelen'....
Grrrrr, niet weer hè..
Begon ze nu een spelletje met me te spelen? Ik zal jou vinden kip!
Nou, dat viel niet mee. Ik heb verschillende rondes gemaakt en ik kreeg volop hulp van de andere kippen die trouw met me mee liepen...



Maar uiteindelijk was het Chicky die me een aanwijzing gaf. Ze kwam uit de buxushaag zetten...
Grote grutten, wie gaat er nu in een dichte buxushaag zitten????
Na heel systematisch zoeken zagen we dit (sorry voor de slechte foto):


Helemaal onderin de heg tussen de kale takken zat onze Nicky en lelijk dat ze deed! Ze pikte me in m'n hand en maakte een hoop lawaai...
DH zag een ei liggen en we besloten dat het beter was om dat in elk geval weg te halen.
We hebben geen haan, dus de eieren zijn ook niet bevrucht. Het is zinloos om te broeden en de kip verzwakt er alleen maar van.
Dus werd Nicky door DH opgetild (en ook gepikt) en toen zagen we dit:


Hûh ...? Dit is toch niet te geloven... Hoe komen al die eieren daar? En ik maar denken dat de kleine krielkipjes geen eieren leggen. Nou ja, Chicky in elk geval niet in haar broedse periode...
Maar Nicky legde ze dus hier neer, op haar geheime plaatsje!
Nou, ik voelde me behoorlijk in het ootje genomen..., tjonge... 16 eieren had deze dame gelegd....


Gisteravond zat ze weer niet in het nachthok, maar lag ze gewoon in de heg ... te broeden ... zonder eieren... Nou ja zeg!
Maar vanmorgen zag Robert haar eten en drinken in het hok en dat is een goed teken.
En zojuist kwam ze aan gelopen, samen met Chicky ... aan het scharrelen...
De krielkipjes zijn Wyandotte kippen en we hebben ze gekozen omdat het een vrij gemakkelijk ras is om mee te beginnen. We wisten alleen niet dat ze vaak broeds zijn!
Deze week gaan we deze dame maar goed in de gaten houden!


vrijdag 20 oktober 2017

Babbeltje op vrijdag

Het is al weer vrijdag en op de één of andere manier overzie ik dan vaak even de week en bekijk ik wat ik nog wil doen voordat het zondag wordt.
Gisterochtend zat ik aan de tafel en opeens zag ik dat het buiten prachtig was... een beetje magisch licht. Ik rende dus maar snel in het ponnetje naar buiten. Dat kan hier gewoon.





Ik was echt precies op tijd; na een paar minuten was die bijzondere sfeer weg...

Vanmorgen werden we met regen wakker, maar inmiddels schijnt de zon weer! Dat wisselvallige vind ik wel leuk. Het lijkt ook wel of ik voor het eerst de herfst wat meer kan waarderen. Het was gewoon nooit mijn seizoen.



De dagen vullen zich hier als vanzelf. 's Morgens even m'n rondje door de tuin en kijken bij de kipjes. Chicky heeft nog altijd 'kuren' en elke ochtend til ik haar nu uit het leghok. Dat gebeurt onder luid protest, maar dat kan me niet schelen. Meestal is ze na een minuut genezen als ik haar op het natte gras zet. Dan gaat ze normaal scharrelen met Nicky.
Ze moet echt eten en drinken, want anders gaat haar conditie zo achteruit.
Eitjes leggen doen ze allebei niet meer...
Sinds een paar dagen mogen tante Saar, dikke Dora en mooie Mathilde ook weer buiten de ren. Binnen de ren hebben ze alles kaal gemaakt en zo ongeveer gaten en gangen gegraven naar China.
Na de middag krijgen ze de vrijheid; eerst eieren leggen natuurlijk ...
Soms staat de keukendeur nog open en Mathilde is al een paar keer vrolijk naar binnen gehupt.
Maar daar gaan we niet aan beginnen hoor!



Gisteren liep ik weer in onze plaatselijke kringloopwinkel. Ik ga er zelden met lege handen weg. Kijk, nu scoorde ik o.a. weer deze bekers.
Soms beleef je daar bijzondere dingen hoor. Gisteren was er een mevrouw die heisa maakte met de dame achter de kassa. Of andersom... Het ging om een euro verschil in prijs en de medewerkster van de kringloop wist zèker dat het artikel 1,50 was, want ze had het nèt geprijsd... Pfftttt, waar je moeilijk over doet... 
Maar er was ook een oude dame met rollator en ze sprak alleen maar Engels. Ze wilde o.a. een kastje kopen, zo'n beetje 40 bij 50 cm en 80 hoog... Er werd gevraagd of ze met de auto was... Maar nee, ze was niet met de auto... En hoe ze het kastje dan mee wilde nemen... Nou, op de rollator!
Oooo, het paste er helemaal niet op en toen de dames kringloop de handvatten iets wilde verdraaien werd ze boos op z'n Engels... 
Er werden twee technische mannen bij gehaald en ze vonden het 'very dangerous'..., maar mochten toch de boel een beetje verbouwen. Eigenlijk paste het kastje er helemaal niet op. Maar ik had intussen afgerekend en kon fatsoenshalve niet langer de situatie aan staan gapen... Toch wel jammer achteraf!


En zo maak je wat mee... Dat zullen de mensen ook wel gedacht hebben die DH in de container van de gemeentewerf zagen klimmen om deze riek te redden... Nou, het kan me echt niets schelen; wij zijn gewoon dol op dit soort oud spul!
Ik wilde er al een bosje droogbloemen aan vastmaken en een lintje, maar dat feest ging dus niet door...


En daarom ging ik maar weer verder waar ik gebleven was!



woensdag 18 oktober 2017

Zilver poetsen



Het werd weer eens tijd om m'n zilver te poetsen. Wij hebben nog een zilveren tafelbestek, wat we op zon- en feestdagen gebruiken. En nog een aantal (thee) lepeltjes van zilver...


Tijdens onze verkeringstijd kochten we vaak een zilveren lepeltje als we bv een dagje uit waren. 
Die heb ik altijd veel gebruikt, maar de laatste jaren eigenlijk niet meer. 
We drinken koffie uit kleinere mokken en gebruiken ook geen suiker en melk meer in de koffie, zoals zoveel mensen. Daarom zijn de kleine lepeltjes van ons bestek veel handiger.


In de kelder had ik nog een klein beetje zilverpoets staan en dat gebruikte ik. Het was wel dik, beetje stroperig ... maar ja...
Toen ik later op internet ging kijken, zag ik dat er veel betere manieren zijn om zilver weer mooi te krijgen!
De Huishoudcoach noemt aluminiumfolie, soda, as en krijt ...
Ik lees ook over zout in combinatie met aluminiumfolie...
Nou, dat lijkt me allemaal een stuk gezonder en minder belastend voor het milieu dan het chemische goedje hierboven! Dan doen we dus de volgende keer anders.


Deze lepeltjes waren er wel het ergst aan toe. Ze zijn ook al 30 jaar oud en nog nooit gebruikt. We kregen ze op onze trouwdag en vinden ze iets te... (klassiek, brocante?). Maar nu glimmen ze weer in volle glorie!


En deze lepeltjes zijn nog veel ouder! Ze zijn van m'n oma geweest en sommigen zijn veel gebruikt. Niet alle lepeltjes knapten op van het poetsen. 
O nee, ik zie nu dat er één minder oud lepeltje bij zit; de tweede van rechts hebben we zelf gekocht in Ouddorp! 


En wat kan ik genieten van deze uitstalling...

Hebben jullie ook zilver en poetsen jullie dat regelmatig en hoe doe je dat dan?


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...